Waarom mijn foodtruck 's nachts niet meer aan een haspel hangt

Om tien over drie stond ik op de oprit in Tolhek, in joggingbroek en met een thermometer in mijn hand, terwijl het buitenlicht boven de garagedeur aan en uit flikkerde op de bewegingssensor. De koelcel van de truck piepte. De verlengkabel die vanuit de garage over de tegels liep was die avond in de regen aan het eind nat geworden, en de aardlekschakelaar in de meterkast had besloten dat het genoeg was. Twee bakken pulled pork en een emmer zelfgemaakte saus stonden op het randje.

Een bedrijf op wielen, maar de stroom komt van huis

Ik rijd sinds drie jaar met een foodtruck langs markten, bedrijfsterreinen en festivals in de regio. Overdag draai ik op de aansluiting van de locatie of op mijn eigen aggregaat. Maar zodra ik thuis ben, moeten de koelingen door. Ik maak veel vooraf klaar, dus er staat ’s nachts voorraad in die de volgende dag verkocht moet worden. Jarenlang ging dat met een haspel uit de garage, de stekker in het gewone stopcontact bij de werkbank.

Dat werkte, totdat het niet werkte. Een haspel die half opgerold blijft liggen wordt warm, een stekker op de grond trekt vocht aan en bij harde wind schuift de kabel weg onder de wielen. Als ondernemer reken je in risico’s. Eén nacht zonder koeling betekent weggegooide inkoop, een gemiste dag omzet en een vervelend gesprek met de organisator die op je rekent. Dat staat in geen verhouding tot een fatsoenlijke aansluiting.

Een vaste CEE-contactdoos aan de gevel

Na die nacht heb ik een elektricien Pijnacker gevraagd om naar mijn situatie te kijken. Hij liep eerst de meterkast door, keek wat er verder op de groep van de garage hing en vroeg welke apparaten er precies ’s nachts aanstaan. Zijn conclusie was dat de truck een eigen groep moest krijgen met een eigen aardlekbeveiliging, zodat een probleem in de garage niet meer de koeling meeneemt en andersom.

Aan de gevel naast de garagedeur zit nu een blauwe CEE-contactdoos, zo’n industriële stekkerverbinding die je ook op campings en evenemententerreinen ziet. Die zit stevig vast, is gemaakt voor buiten en het klepje klemt de stekker vast, zodat hij er niet half uit kan hangen. Van de truck naar de gevel gaat nu een korte, goed uitgerolde kabel van het juiste type. Geen haspel meer, geen stekker in een plas.

De elektricien legde ook uit waarom hij voor deze plek koos. De truck staat met de achterkant naar het huis, de koelunit zit aan die zijde, dus de kabel blijft zo kort mogelijk en ligt niet over het looppad. Verder kreeg ik het advies om de kabel elk seizoen even na te lopen op beschadigingen en hem nooit meer half opgerold te gebruiken, ook niet onderweg.

Wat het me oplevert, zakelijk gezien

Ik heb de kosten als bedrijfsinvestering in mijn administratie gezet en mijn boekhouder laten bepalen hoe dat verder verwerkt wordt. Het ging om een bedrag waar ik niet wakker van lig, zeker vergeleken met wat een verloren nacht kost. Wat ik eraan heb, is vooral rust. Ik hoef niet meer om drie uur te checken of de thermometer nog goed staat. Mijn verzekeraar was ook blij met de foto’s die ik stuurde.

Andere foodtruckers die ik tegenkom, van festivalweides tot de parkeerplaats achter een bedrijfspand vlak bij de Oostlaan, hebben vaak nog precies de oplossing die ik had. Een haspel, een stopcontact in de schuur en hoop. Logisch, je investeert eerst in de truck zelf. De aansluiting thuis voelt als bijzaak. Het advies dat ik ze nu geef: vraag een elektricien Pijnacker of uit je eigen buurt om mee te kijken voordat er iets misgaat, niet erna.

Vanavond staat de truck weer op de oprit, net terug van een bedrijfslunch in Delft. De regen tikt op het dak, de koeling bromt zacht en de kabel ligt droog langs de muur. Ik zit binnen met een kop thee en kijk er niet meer naar om.